Mutlu olmayı çok isterdim....
Zeka düzeyim çok daha düşük olmalıydı. Duygusal yanım hiç olmamalıydı. Vicdan nedir bilmemeliydim. Okumayı hiç sevmemeli, merak dürtüsü ve öğrenme tutkusu taşımamalıydım. Eğitimsiz, namussuz, hırsız ve ahlaksız olmalıydım. Kuşku duymak yerine inanmalı, eleştirmek yerine kabullenmeliydim. Baş kaldıran değil boyun eğen olmalıydım. Aşkı ve sevgiyi aramak yerine üreme iç...güdüme uçkur çözmeliydim. Yeteneksiz ve beceriksiz olmalı, resim yapamamalı, bir müzik aleti çalamamalı, yontulara can verememeliydim. Düzgün konuşamamalı , ana dilimi yanlış kullanmalı, meramımı anlatabilecek sözcükleri seçememeli hatta cümle bile kuramamalıydım. Örnekleri daha çoğaltabilirim ama sonuç olarak, ortalama zeka altı, beceriksiz bir süzme salak olmalıydım.
Mutlu olmak için!
60 İQ ile embesil tweet'ler yazan mutlu bir vali olurdum örneğin. Vicdansız ve namussuz bir polis olup insanları döverek ya da kurşunlayarak huzur içinde uyurdum geceleri. Ya da spor programı sunucusu olur aptallığım ve cehaletimi benden daha aptal yığınlara satardım. Kabullenen bir işbirlikçi olarak iktidarların hizmetinde bir yargıç ya da savcı olabilir zengin yaşardım örneğin. Biat eden ama illa küçücük İQ lu yeteneksiz ve önemli-değersiz biri olarak milletvekili hatta bakan olurdum belki ayakkabı kutuları ve kasalarından paralar fışkıran. Resim, heykel, müzik ve tüm sanat dallarından habersiz eğitimsiz bir insansı olarak Devlet Opera ve Balesini, Tiyatrolarını, müzelerini yönetirdim. Örneğin,ahlaksız bir boyun eğen olarak Tübitak başkanlığı yapabilirdim. Ya da göründüğünden çok daha aptal, cahil, megaloman, vicdansız, katil, hırsız, işbirlikçi, namussuz, vatan haini, sanat düşmanı, emekçi kanı pazarlayıcısı, ahlaksız biri olarak bir ülkede başbakan ya da cumhurbaşkanı bile olabilirdim ve tüm bu yetersizliklerim ve namussuzluklarımla, aşksız, sevgisiz ve vicdansız yaşayarak çok mutlu olurdum. Bu babalar gününde ne babama ne de anneme hakkımı helal ediyorum. Düşünmüyorum o halde yokum ve çok mutluyum diyebilmeyi öğretmedikleri için!
Zeka düzeyim çok daha düşük olmalıydı. Duygusal yanım hiç olmamalıydı. Vicdan nedir bilmemeliydim. Okumayı hiç sevmemeli, merak dürtüsü ve öğrenme tutkusu taşımamalıydım. Eğitimsiz, namussuz, hırsız ve ahlaksız olmalıydım. Kuşku duymak yerine inanmalı, eleştirmek yerine kabullenmeliydim. Baş kaldıran değil boyun eğen olmalıydım. Aşkı ve sevgiyi aramak yerine üreme iç...güdüme uçkur çözmeliydim. Yeteneksiz ve beceriksiz olmalı, resim yapamamalı, bir müzik aleti çalamamalı, yontulara can verememeliydim. Düzgün konuşamamalı , ana dilimi yanlış kullanmalı, meramımı anlatabilecek sözcükleri seçememeli hatta cümle bile kuramamalıydım. Örnekleri daha çoğaltabilirim ama sonuç olarak, ortalama zeka altı, beceriksiz bir süzme salak olmalıydım.
Mutlu olmak için!
60 İQ ile embesil tweet'ler yazan mutlu bir vali olurdum örneğin. Vicdansız ve namussuz bir polis olup insanları döverek ya da kurşunlayarak huzur içinde uyurdum geceleri. Ya da spor programı sunucusu olur aptallığım ve cehaletimi benden daha aptal yığınlara satardım. Kabullenen bir işbirlikçi olarak iktidarların hizmetinde bir yargıç ya da savcı olabilir zengin yaşardım örneğin. Biat eden ama illa küçücük İQ lu yeteneksiz ve önemli-değersiz biri olarak milletvekili hatta bakan olurdum belki ayakkabı kutuları ve kasalarından paralar fışkıran. Resim, heykel, müzik ve tüm sanat dallarından habersiz eğitimsiz bir insansı olarak Devlet Opera ve Balesini, Tiyatrolarını, müzelerini yönetirdim. Örneğin,ahlaksız bir boyun eğen olarak Tübitak başkanlığı yapabilirdim. Ya da göründüğünden çok daha aptal, cahil, megaloman, vicdansız, katil, hırsız, işbirlikçi, namussuz, vatan haini, sanat düşmanı, emekçi kanı pazarlayıcısı, ahlaksız biri olarak bir ülkede başbakan ya da cumhurbaşkanı bile olabilirdim ve tüm bu yetersizliklerim ve namussuzluklarımla, aşksız, sevgisiz ve vicdansız yaşayarak çok mutlu olurdum. Bu babalar gününde ne babama ne de anneme hakkımı helal ediyorum. Düşünmüyorum o halde yokum ve çok mutluyum diyebilmeyi öğretmedikleri için!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder